در مورد محیط زیست

چكیده
امروزه جهان به نحو فزاینده ای با دو رویكرد خیلی مهم برنامه ریزی محیط زیست در راستای تحقق گسترش پایدار روبروست، كه در
برآیند حاصل از آنها، شاهد شكل گیری ترمی جدید به نام حقوق محیط زیست هستیم كه، قوانین برنامه ای بخشی از آن است.

1444630187 maldive3 در مورد محیط زیست
فضای سبز

فضای سبز

گسترش كشورها، بر اساس تدوین راهبردها، سیاست ها و پروگرام هایی (بلند مدت، بین مدت، كوتاه مدت) صورت می پذیرد كه با
تكیه بر آرمانها، توانایی ها، امكانات شرایط محیطی حاكم بر كشورها تدوین شده است.
با تحلیل قوانین برنامه های عمرانی ( شش پروگرام ) قبل از انقلاب اسلامی پروگرام های گسترش ای (چهار برنامه ) بعد از انقلاب
اسلامی، آنچه محرز است ، اهمیت سیر صعودی گسترش حقوق محیط زیست در روند تدوین و تصویب قوانین پروگرام ای
است.
چنانچه در ارزیابی این قوانین در بستر زمانی بعد از انقلاب، صرفنظر از مباحث ماهوی و تحلیل محتوای مواد، شاهدیم اهمیت
محیط زیست به گواهی ارقام از یك تبصره ( تبصره ١٣ ) در قانون برنامه اول گسترش از مجموع ٥٢ تبصره، در پروگرام چهارم توسعه
به یكی از محورهای شش گانه به نام حفاظت محیط زیست، آمایش سرزمین توازن منطقه ای تغییر یافته است و در مجموع
١٥ ماده از ١٦١ ماده قانون برنامه چهارم به محیط زیست اختصاص یافته در كنار آن هم در ١٤ ماده دیگر ضرورت رعایت موارد
زیست محیطی مورد توجه قانونگذار قرار گرفته و لحاظ شده است. گرچه در این پروگرام نیز تا رسیدن به وضعیت مطلوب راه نسبتاً
زیاد در پیش است.
روند طی شده نشان دهنده حركت در مسیری نسبتاً موفق در زمینه لحاظ نمودن ملاحظات زیست محیطی با پروگرام های گسترش ای جهت
دستیابی به گسترش پایدار است، كه، موفق یت قطعی این پروگرام ها، منوط به اجرای كامل آن خواهد بود.
باید اذعان نمود كه تحقق همه اهداف زیست محیطی مندرج در برنامه های گسترش ای،به ویژه ً در برنامه چهارم گسترش به عنوان
آخرین پروگرام با نظر زیست محیطی، متضمن تقویت زیرساختهای بنیادی، همآهنگ ی بین امور زیست محیطی، عزم و عزم
ملی فراهم نمودن بستر مناسب جهت مشاركت عمومی به مخصوص سازمان های غیردولتی است، كه تجلی آنرا باید در برنامه پنجم
گسترش دید. ضمن آنكه، برای ترس و نگرانی یم دیدگاه كلان چشم انداز آینده باید در صدد ترس و نگرانی یم برنامه بلند مدت گسترش پایدار در كشور
بود.
جايگاه محيط زيست در قوانين برنامه ای بعد از انقلاب در ايران
فرهاد دبیری
مدیر گروه حقوق محیط زیست، دانشکده محیط زیست، واحد علوم تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی
مجید عباسپور
استاد دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مکانیک
رضا مکنون
دانشکده عمران و محیط زیست دانشکده صنعتی امیرکبیر
بی تا آزادبخت
دانشکده محیط زیست، واحد علوم و تحقیقات دانش کده آزاد اسلامی (عهده دار مکاتبات)
مقدمه
از زمانی كه كشورهای جهان ، توسعه پیشرفت را هدف
مهم خود قرار دادند، برنامه ریزی به عنوان یك فن جهت
نیل به اهداف جلوه گر شد تا بتواند كوششها و کار های
گسترش را همموسیقی با محیط زیست جهت دهی نماید، به
نحوی كه استفاده بهینه مطلوب از محیط زیست در جهت

گسترش اقتصادی، اجتماعی فرهنگی و در نتیجه تداوم
حیات در پهنه سرزمین كشور كه همان هدف گسترش پایدار
و حفظ محیط زیست است، حاصل شود. این پروگرام ها نیز
به اقتضای شرایط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی هر كشور،
شكل و مفهوم خاصی به خود گرفتند و در پرتو آنها، كشورها
به موفق یت هایی نائل شدند. اوج توجه به مفهوم و نقش
برنامه ریزی به قرن بیستم باز می گردد، چنانچه، ما بیش
از هر وقت دیگر شاهد تاكید امعاء نظر در كاربرد برنامه
ریزی در تصمیمات كلان ملی و بین المللی در تمام سطوح
می باشیم. به تعبیری دیگر، بشر امروز توانسته است از طریق
برنامه ریزی شریان اداره اموال، زندگی آینده خود را در
دست گیرد.
از آنجائی كه یك پروگرام ، متعلق به یك دوره زمانی مكانی
ویِژگزینشه است، لذا ، توجه به شرایط و خصوصیات ی محیطی و
به برای محیط زیست، ضروری به نظر می رسد. به نحوی
كه، هرگونه تغییر در شرایط محیط زیست، می تواند، تاثیر
مستقیمی بر زندگی آدم ها داشته باشد، به همین
هر روز نقش محیط زیست در پروگرام های گسترش پررنگ تر
می شود.

برچسب ها

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

0 دیدگاه در “در مورد محیط زیست”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سوپروب close
بک لینک